Polski owczarek podhalański

Polski owczarek podhalański jest to jedna z ras psów, która należy do grupy psów pasterskich jak i również do psów zaganiających. Zotała zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich).

Jest to jedna z pięciu polskich ras uwzględnianych przez FCI; kontrolowana jest hodowla od około roku 1920. Podczas pierwszej wystawy klubowej psów rasowych w Zakopanem w roku 1973 zgłoszono aż 65 psów. Ostatnie zauwżone i zatwierdzone zmiany we wzorcu zostały zarejestrowane dnia 08-10-1988. Rasa tego psa występuje przede wszystkim w Tatrach i Beskidach, spotkać go można także w Sudetach jak i Bieszczadach. Jest podobny to typu owczarka spotykanego w Tybecie, na Kaukazie i w Mongolii, co wskazywałoby na pochodzenie wszystkich tych ras od doga tybetańskiego.

Polski owczarek podhalański jest psem pasterskim jaki również wykorzystuje się go jako psa stróżującego. Przed wojną był używany przez policję oraz wojsko jako pies stróżujący i patrolowy, przez GOPR jest wykorzystywany jako ratowniczy pies lawinowy.

Jest to pies, który z natury jest łagodny oraz czujny. Niezwykle dobrze toleruje dzieci, oraz bardzo przywiązuje się do właściciela, posłuszny, odznacza się wysoką inteligencją.